Εκπληκτική ιστορία αυταπάρνησης και αλληλεγγύης

Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ είχε πει το μνημειώδες, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, «δεν είμαι λιοντάρι, αλλά αν πρέπει να βρυχηθώ θα το κάνω», και το ίδιο συμβαίνει με τους γιατρούς στην ελληνική επαρχία, στο συγκεκριμένο παράδειγμα στη Μυτιλήνη. Ήταν μια ιστορία αυταπάρνησης και ηρωισμού εκείνη που οδήγησε στη σωτηρία 60χρονου τοξικομανή, ο οποίος έπρεπε να μεταβεί στην Αθήνα. Αποτελεί και την απόδεξη εκείνων που λένε ότι σε ό,τι αφορά την επιστήμη παγκοσμίως, το φιλότιμο των Ελλήνων γιατρών και η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι ουδείς πρέπει να πεθαίνει έξω από το νοσοκομείο -αλλά και πως δεν αποτελεί δικαιολογία η σχετική άγνοια μέσα σε αυτό- είναι ανεπανάληπτα. Ο 60χρονος θα έκανε ταξίδι στην Αθήνα προκειμένου να νοσηλευτεί σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο. Εκεί θα αντιμετωπίζονταν τα προβλήματα που έβαιναν επί τα χείρω λόγω τοξικοεξάρτησης. Θα ήταν μοιραίες, λοιπόν, οι εργασίες στο αεροδρόμιο Μυτιλήνης, που δεν επέτρεπαν προσγείωση, σε συγκερασμό με τη ρήξη μεγάλου ανευρύσματος μηριαίας αρτηρίας, με αποτέλεσμα σοβαρή αιμορραγία, που δεν αναμενόταν.

Μυτιλήνη: Οι σύμμαχοι ζωής του “Αττικόν” 

Η αντίδραση, μια και εξειδικευμένος αγγειοχειρουργός στο νησί δεν υπάρχει, ήταν υποδειγματική. Η επείγουσα κλήση στο «Αττικόν» βρήκε ώτα ορθάνοιχτα. Ο αναπληρωτης καθηγητής Αγγειοχειρουργικής, Κωνσταντίνος Μουλακάκης, και ο ειδικεύομενος Αγγειοχειρουργικής, Άρης Υφαντής, έγιναν ο πολιορκητικός κριός απέναντι στο ανάχωμα που φαινόταν ότι είχε στήσει ο θάνατος στο μεσήλικο ασθενή. Η καθοδήγησή τους προς την ομάδα γενικών χειρουργών γιατρών του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, αλλά και ο τρόπος που ακολούθησαν τις οδηγίες, έφερε τη διάσωση του ασθενούς. Οι εργασίες τελείωσαν, ο ασθενής διακομίστηκε στην Αθήνα και το πρόβλημα πρόκειται να αντιμετωπιστεί οριστικά. 

Ο πρόεδρος του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, Αλέξανδρο Κουτσαντώνης, επεσήμανε: «Η επιτυχής έκβαση του περιστατικού αναδεικνύει το υψηλό επίπεδο επιστημονικής κατάρτισης, την ετοιμότητα και το αίσθημα ευθύνης που διακρίνει το προσωπικό του Νοσοκομείου Μυτιλήνης στην καθημερινή μάχη για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Την ιδιαίτερη εκτίμηση και τις θερμές μου ευχαριστίες προς το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου Μυτιλήνης καθώς και στα στελέχη του Νοσοκομείου “Αττικόν” που αντιμετώπισαν με επιτυχία ένα εξαιρετικά επείγον και απειλητικό για τη ζωή συνανθρώπου μας περιστατικό».